विशेषणको भारी

 अन्याय हो 

 जान्दा जान्दै पनि 

  नबोल्नु मै कल्याण देख्ने 

 हजुरआमालाई सोध्थेँ म

 हजुरआमा 

  तपाईँलाई पटक्कै रिस 

उठ्दैन ?

 किन ? 

 केही बोल्नुहुन्न ?

 हजुरआमा भन्नुहुन्थ्यो 

 मेरी प्रिय नातिनी

 आइमाई त धर्ती हो 

 म त्यही धर्ती बनेको हुँ 

 आज मलाई पनि

 फूल भन्छन् 

जून भन्छन् 

आकाश भन्छन् 

धर्ती पनि भन्छन् 

 र, चाहन्छन् 

 म पनि फूल, जून, आकाश र 

धर्ती बनूँ 

मेरी आमालाई नि यसै भन्थे 

मेरी आमाबाट पनि यस्तै, यस्तै 

चाहन्थे

  मैँले मेरी आमाहरू र

  हजुरआमाहरू

विवेकले एका थरी 

 र, व्यवहारले अर्कैथरि बनेको 

 पटक पटक देखेँ 

 र,हुर्किएँ 

 चाहिँदैन मलाई 

 कृपया नदिनुहोस्

 मेरो नजरमा मेरा लागि 

 एकदम सस्ता र, साह्रै 

हलुका छन् 

  फूलको, जूनको, आकाशको,

  धर्तीको

विशेषण 

 अब पनि 

 बनिरहन्छन्

 यदि मेरालागि यी विशेषणहरू 

भने 

 याद राख्नुस् 

फूलहरूले चिथोर्छन् 

औँसीको पनि रात हुन्छ 

आकाशले चट्याङ ओकल्ने 

गर्छ 

धर्तीमा प्रलय निम्तिन सक्छ

 अब 

युद्ध छेडिएको छ 

 के गर्छौ ? 

यदि म साँच्चिकै 

 फूल, जून, आकाश र धर्ती

 भइदिएँ भने !